De ASM bestaat uit twee covoorzitters en zeven betrokken burgers, die vanuit hun eigen belevingswereld en deskundigheid voeling hebben met één of meerdere thema’s die senioren aangaan. Alle leden worden benoemd door het College van B&W. De commissie wordt bijgestaan door een externe secretaris.

De Adviescommissie bestaat uit:

Covoorzitter

Vanuit Midden-Limburg ben ik in 1972 naar Maastricht verhuisd waar ik de opleiding NXX volgde. Een docentenopleiding die heden ten dage te plaatsen is in het brede spectrum social work.
Na afronding van deze studie ben ik werkzaam geweest in verschillende functies in de zorg het onderwijs en het bedrijfsleven, als ook bij provinciale steunfunctie organisaties voor welzijn, educatie en cultuur.

Ik vind het een bijzonder voorrecht om lid te mogen zijn van de ASM om op deze wijze mijn kennis en ervaring in te zetten voor de Maastrichtse gemeenschap.
Verbinden is voor mij een sleutelwoord: verbinding in dit geval tussen voornemens/beleid van de politiek/gemeente en de wensen/behoeften van de burgers van de stad.
Aandacht voor senioren is geworteld in diverse beleidsterreinen zoals welzijn, zorg, en wonen. In deze tijd van over elkaar buitelende veranderingen is afstemming daarbinnen én rekening houden met de behoeften van burgers cruciaal. Wat bewezen is als goed en effectief zou niet in de waan van vernieuwingen en innovaties overboord gegooid moeten worden.
Kansen creëren en (interdisciplinair) samen werken aan verbetering en vernieuwing met en voor onze burgers. Aandacht voor eenzaamheid, armoede en gezondheid zijn in het oog springende thema’s. Daar ligt de uitdaging waar ik voor ga!

Covoorzitter

Geboren in Amby en getogen in Maastricht. Na de middelbare school ('t Stedelijk in de Helmstraat) rechten en economie studeren in de stad waar het in de zestiger jaren "allemaal gebeurde": Amsterdam. Als ik al geen kritische geest had, heb ik die daar gekregen! Na mijn afstuderen bekleedde ik diverse functies in de beleggingssector van het ABP. Aldaar werd ik voor het eerst geconfronteerd met de ballon van de toenemende vergrijzing. In die tijd werd zelfs serieus berekend, dat de kinderen van de bevolkingsexplosie na de Tweede Wereldoorlog vanaf 2010 niet meer zouden kunnen genieten van een AOW-pensioen. Gelukkig is het omslagstelsel onder meer door een gestage bevolkingsgroei tot op de dag van vandaag in stand gebleven. Na het ambtenaarsschap heb ik in Amsterdam en vanaf 1989 in Maastricht de overstap gemaakt naar het vrije beroep: De advocatuur. Met de nadruk op rechtsHULP specialiseerde ik mij op de gebieden sociaal-economisch recht, arbeidsrecht, huur- en onroerend goedrecht. Als rechtsbijstandverlener kwam ik regelmatig in aanraking met al dan niet vitale senioren en hun rol in de samenleving. In de ASM hoop ik een bijdrage te leveren aan een vooruitstrevend beleid in de Gemeente Maastricht ten aanzien van senioren, de groep waartoe ik zelf ook behoor.

In Maastricht geboren in 1942 en na de opleiding tot chemisch analist en militaire dienst ben ik in 1963 in dienst getreden bij de Koninklijke Sphinx Ceramique in het research- en ontwikkelingslaboratorium. Na kennismaking en interesse in de toen nog jonge ontwikkelingen in de automatisering, ben ik mij gaan omscholen tot Cobolprogrammeur en Informatieanalist. Eind 1970 werd ik aangenomen bij Dagblad De Limburger te Maastricht (een Werkmij van het AUDET-concern, later VNU-concern) als leidinggevende van de afdeling sub-administratie. Als speciale taak kreeg ik de opdracht om namens de Werkmij deel te nemen aan diverse centrale automatiseringsprojectgroepen, met als doelstelling de mechanische administratie te transformeren naar een geautomatiseerde administratie.

In 1980 resulteerde dit in de aanstelling als Automatiseringscoördinator. In deze functie werd ik het klankbord voor de directie en stafmedewerkers enerzijds en voor de automatiseringsafdeling van het concern anderzijds. Naast deze functie hield ik mij onder meer bezig met de introductie van de pc, de opzet van een helpdesk, opleidingen, integratie systemen met andere afdelingen, informatie- en automatiseringsplanning en het leiden van automatiseringsprojecten.

Mijn hobby’s zijn hardlopen en muziek maken en luisteren. Sinds enkele jaren ben ik voorzitter van de Stichting De Zweitlanceurs (een hardloopgroep die tot doel heeft iedereen vrijblijvend mee laten rennen) en in die hoedanigheid medeorganisator van de Treechloop, een jaarlijkse hardloop wedstrijd te Maastricht. Verder ben ik manager van de Pie & Pow Kapel, een afdeling van de Harmonie Petrus en Paulus uit Wolder, waarin ik al meer dan 15 jaar saxofoon speel.
Nu ik met pensioen ben stel ik mijn opgedane kennis en ervaring graag in dienst mijn stad. Doordat ik door mijn hobby’s vaak in contact kom met sport en muziek voor “oudere jongeren” en in de privésfeer de problemen van hulp-vragende ouderen heb meegemaakt, kreeg ik belangstelling in het wel en wee van deze groep medemensen. Zeker nu door allerlei ontwikkelingen steeds vaker keuzes gemaakt moeten worden in een veranderende samenleving met betrekking tot zorg, welzijn en wonen voor een toenemend aantal (vitale)senioren, met extra aandacht voor de kwetsbaren onder hen. Graag wil ik, meedenken en meewerken aan een integraal gemeentelijk beleid, waarin senioren een “natuurlijke” plaats krijgen.

Na 10 jaar werkzaam geweest te zijn in Amsterdam zijn wij in 19 81 terug naar Maastricht gekomen. Ik heb als Commandant van de gemeentelijke en later regionale brandweer ambtelijk leiding gegeven onder andere aan het regionaliseringproces van de brandweer in Zuid Limburg. Daarnaast heb ik mede vormgegeven aan de ontwikkeling van de veiligheidsregio Zuid Limburg waarin gemeenten, brandweer , GGD en politie samenwerken. Ook de Euregionale samenwerking van veiligheidsdiensten en meldkamers behoorden tot mij werkterrein. 

Sinds medio 2008 ben ik met prepensioen . Dit jaar wordt 65.
Ik ben als vrijwilliger onder meer actief in het bestuur van Humanitas ( voorzitter) en de Stichting Hospice Trajectum Maastricht ( secretaris). Met mijn kennis en ervaring van de overheid en het maatschappelijk zorgveld hoop ik een bijdrage te kunnen leveren in de “adviesraad voor het seniorenbeleid” in de gemeente Maastricht.

In 1974 ben ik als 30-jarige vanuit Amsterdam naar Maastricht gekomen toen de Universiteit Maastricht als Medische Faculteit Maastricht een informele start maakte. In 1976 werd de UM officieel; ik ben niet meer weggegaan!

Van huis uit ben ik medisch socioloog. Dit betekent grofweg dat ik mij richt op gedrag van mensen in verband met ziekte en gezondheid. Ben mij steeds meer gaan bezighouden met de zorg voor mensen met chronische / langdurige aandoeningen. Langs die weg ben ik uitdrukkelijk bij ouderen terechtgekomen. Het ging met name om het langs wetenschappelijke weg in kaart brengen van zowel knelpunten in het dagelijks leven -en daarmee ook wonen, welzijn en zorg - als het oplossen dan wel hanteerbaar maken van die knelpunten. Dit leidde tot een groot netwerk in de regio.
In de loop van de tijd heb ik op de UM een veelheid van functies vervuld op het gebied van onderwijs, onderzoek en zorgontwikkeling. Daarnaast als bestuurslid/voorzitter actief geweest binnen patiëntenverenigingen en gezondheidszorgorganisaties.
Hoewel ik nog steeds actief ben op de UM, heb ik sedert mij pensionering steeds meer ruimte voor thema's buiten de UM die mij aan het hart liggen. Zo ben ik in 2011 weloverwogen bij de ASM terechtgekomen vanuit de intentie mee te denken over adviezen om de belangen van ouderen nog beter te bewaken en te bevorderen. Maastricht is de stad waar ik mij thuis voel en waar ik verankerd ben. Het kruispunt van wonen, welzijn en zorg boeit mij omdat dit vooral vanuit ouderen oriëntatiepunten zijn om de kwaliteit van leven te beïnvloeden . De nieuwe uitdaging met en bij de ASM houdt mij alert en jong .

Mijn werkzame leven bewoog zich van af de zeventiger jaren tot nu via het onderwijs,
de welzijnssector en de jeugdzorg, naar – tenslotte – maatschappelijke dienstbaarheid
en zingeving. Werkgebieden waren de provincie Limburg, met accenten op de Oostelijke
Mijnstreek, Maastricht en het Heuvelland. BOWL/Liose/Symbiose en Bureau Jeugdzorg
waren o.a. mijn werkgevers.
Laatstelijk was ik directeur van Centrum In de Rooden Leeuw.
Ouderenbeleid, de WMO, eenzaamheid en vrijwilligerswerk zijn onder meer beleidsthema’s
die een rode draad vormden tijdens mijn directeurschap. Onderwerpen die ook de
commissie na aan het hart liggen.
Mijn functies hebben mij een breed en rijk zicht geboden op het veelkleurig sociaal
maatschappelijk veld. Thans ligt het accent van mijn activiteiten op vrijwilligerswerk en
enkele bestuurlijke functies.
Ik mis nog iedere dag de samenwerking, projectontwikkeling en het uitzetten van beleid
met provinciale en lokale overheden, welzijnsinstellingen, gezondheidszorg, onderwijs,
en de daarbij behorende inzet van vrijwilligers. Ook de cultuur van en de verhoudingen in
dergelijke gremia zijn boeiend, een uitdaging en mij niet onbekend.
Het werk voor de ASM stemt mij dan ook dankbaar. Enerzijds om het beschreven gevoel
van gemis in te ruilen voor activiteit op vertrouwd en uitdagend terrein, anderzijds omdat
mijn expertise de ASM kan helpen bij het onderzoeken en adviseren met betrekking tot het
ouderenbeleid voor Maastricht.

Geboren en getogen in Maastricht zit ik sinds enige tijd nu in een andere levensfase met de nodige turbulentie. Nog altijd actief als vrijwilliger, vervul mijn rol als bomma met veel plezier, beweeg enlees graag en vervul bestuursfuncties zoals nu ondermeer bij het ASM.

Mijn motto is: vanuit maatschappelijk engagement mijn verantwoordelijkheid nemen en een bijdrageleveren aan het welzijn van de ander.

Ik ben een positief ingesteld persoon die voortdurend op zoek is naar een dialoog tussen mensen en organisaties om verbeteringen aan te brengen waar nodig.

In deze fase van mijn leven zet ik mij nu graag in voor het welzijn van alle senioren van Maastricht.

Voorheen hield ik mij als orthopedagoge en directeur van een organisatie in Maastricht
beroepsmatig bezig met het welzijn van het jonge kind en hun ouders. Nu richt ik mijn focus op deouderen. Het doet mij enorm veel deugd te ervaren hoe actief en belangstellend ouderen in deze tijd zijn en mijn doel is dit ook vooral te stimuleren en voor degenen die nog enige drempels ervarendeze voor zover mogelijk weg te nemen.

Met name de bezoeken die wij nu brengen aan de buurten in onze stad inspireren mij om hiermee door te gaan.

Adje Syrier-Notten

Deze website maakt gebruikt van cookies voor het verbeteren van de gebruikerservaring

Cookies toestaanMeer informatie over de cookiewetgeving